Ik
wil een stichting oprichten wat noch links noch rechts is en
zich puur consentreerd op het vrije woord, de 'Stichting van
het Recht voor het Vrije Woord', ofwel de SRVW.
Mijn
voornaamste doel is om het huidige grondwet artikel 1, dat discriminatie
verbiedt te vervangen door een andere grondwet artikel 1 wat
het vrije woord garandeert. Ik zie deze antidiscriminatiewet
als iets waar bepaalde groepen wel erg gewillig gebruik/misbruik
van willen maken om daar maar eens flink hun macht te laten
gelden. Hierbij noem ik geen namen omdat ik anders kans krijg
om vervolgd te worden.
Verder
wil ik met de SRVW iedereen verdedigen in Nederland die met
het vrije woord in het nauw komt te staan, via handtekeningen
akties rechtszaken en demonstaties.
Graag
zou ik kandidaten willen hebben voor de oprichting van de SRVW.
Dat kan door te reageren via tebbe@live.nl
De
naam van mijn site klinkt natuurlijk tegenstrijdig als het gaat
om vrije meningsuiting, maar de naam kan ook een cynische bijklank
hebben omdat we soms ook inderdaad in de DDR zitten!, daar kan
ik over praten met die gestapo achtige
ondervraging op de basischool toen ik nog maar een onschuldig
jochie van 11 was! (zie mijn personelijke
verhaal) Het is zelfs zover gekomen dat ik zelfs verlang
in de DDR te leven omdat ik dan erkend wordt als onderdrukte.
Hier krijg je al snel de stempel als kleinzielig verwend, zo
van "Zo slecht hebben we het nog niet." Ik wil als
het ware me zelf in hens steken uit protest in een verschrikkelijk
dictatuur leven om terug te komen om toch nog gehoord te worden.
Nee, ik bekommer niet om het lot van die gene die in andere
landen wonen. Ik ben immers geen bemoeizucht. Kortom, weg met
het diepe tranendal van moedertje Rusland!, ze zoeken het zelf
maar uit.
Johan
Kruyff zegt "Elk nadeel z´n voordeel", ik zech
"Elk voordeel z´n nadeel", dat is zo, en dat
is met de democratie ook zo. Democratie staat voor vrije meningsuiting
en dat er geen absolute waarheid is, een meer partijen stelsel.
Het nadeel is dat door het recht op vrije meninsuiting ook meningen
zijn die kwetsend zijn of discriminerend. Dan is er een idiaal
dat er vrijheid van meningsuiting is plus dat niemand gekwetst
of gediscrimineerd wordt. Dat is een ideaal, en ik zie een ideaal
als iets onrealistisch wat vooral leidt tot fanatisme en een
gebrek aan gevoel voor humor. Voor mij is humor het enigste
wapen tegen onrecht en ellende op de wereld. Mensen zoals Hans
Teeuwen zijn de enigste vredestichters die er zijn, daar
ben ik van overtuigd. Idealisten en verdraagzaamheids prekers
zijn naar mijn idee een van de grootste stichters van de ellende
op de wereld. Ze accepteren de mensen niet hoe ze zijn.
Vaak
wordt er eindeloos gediscussieerd over wat er wel en niet gezegd
mag worden, want telkens valt dan een verkeerde mening weer
onder een andere artikel of contex waardoor het weer legetiem
wordt, en dan zijn er mensen die zeggen, "als zij het mogen
mogen wij het ook". Zo wordt de discriminatiewet een van
de meest discimineerende organen die er zijn, en door al dat
gedicussieer komen belangrijkere onderwerpen niet meer aan bod.
Het idee 'kwetsbare bevolkingsgroepen' (wat ik dus een akelige
sentimentele politiek correcte term vind) is al discriminerend,
en waneer men dat opmerkt komt er vaak het argument dat je helemaal
niet meer mag generaliseren of vooroordelen mag hebben. Dat
leidt dan tot geen spontaniteit hebben, politiek correcte beklemming
en het verdwijnen van het gevoel hebben voor humor.
Bovendien
vind ik als hindoes mensen mogen dicrimineren uit een bepaalde
kast en dat volgens het Jodendom mag zeggen op grote uitzonderingen
na dat iemand niet bij hun religie kan horen en zelfs daarom
niet uitverkoren is dat anderen ook mogen discrimineren. Dat
zij dat wel mogen is ook op zich ook al discriminatie.