Kails
naussen gnigethe!, hallo mijn vriend, heet het in het oud ofwel
Baltisch
Pruisisch,
Ik
ben Tobias Tebbe, ik ben tegen racisme en antisemitisme, tegen
seks met kinderen, tegen oude vrouwtjes knevelen beroven en
verkrachten, tegen mensen die het leuk vinden om invaliden van
hun scootmobiel te schoppen en er vervolgens er mee vandoor
gaan, tegen dierenmishandeling, tegen lafhartigheid en bovenal
tegen onrecht. Dat zijn dingen waar ik absoluut niet tegen kan,
en dat meen ik echt!
Voor
iedereen is het een raadsel over hoe het heelal is ontstaan
en wat er na de dood is. Zo heb ik een theorie bedacht; er
is geen iets, maar er is ook geen niets. U heeft de film
'The Matrix' misschien wel eens gezien. De wereld is daar niet
echt maar virtueel. Maar is er wel een echte wereld? Of bent
u in weze al dood? Of er is helemaal geen dood maar ook geen
leven? In feite leeft u al in een hiernamaals. Deze theorie
houdt een soort solipsisme
in. Hoewel deze term in letterlijke zin niet mijn uitgangspunt
is. 'Solo' staat voor 'alleen', wat inhoudt dat de waarnemer
(u zelf) de enige persoon is en dat de anderen alleen maar in
uw geest bestaan.
In
het volgende hiernamaals zal Nederland binnengevallen worden
door het Warschaupact. Wat zal leiden tot een grote overstroming
waardoor een groot deel van de Nederlandse bevolking geëvacueerd
zal worden naar het gebied Kaliningrad.
Zo
heb ik een geschiedenis geschetst
of beter gezegd tijdslijn die de geschiedenis ruimer omvat
dan wat er in de gewone geschiedenisboeken staan.
Voorgeschiedenis
Toen
ik net 11 jaar was werd herdacht dat het 51 jaar geleden is
dat de WO2 uitbrak. Ik kreeg toen op school met de klas een
lezing van een oude
man. Hij vertelde dat toen de Duitsers binnen kwamen hij
met de stoet nieuwsgierigen voorop liep om naar de Duitse troepen
te kijken. Toen begon hij over Joodse gevangenen die van de
Duitsers een trap moesten bouwen om ze er uiteindelijk van af
te duwen (Mauthausen).
"Joodse vrouwen en kinderen" Zei hij met een opgetogen
stem. Daarna vroeg hij heel beklemtoond" wie vindt dat
nou goed?" Alle kinderen werden een voor een naar hun mening
gevraagd. De tweede vraag was "zijn er ook Duitse kinderen
in de klas?" Toen vertelde hij dat hij na de oorlog naar
een Caribisch eiland was geëmigreerd.
Ik
moest me enigzins forceren om me in zijn verhaal in te leven
omdat ik mijn eigen leven toch al moeilijk genoeg vond. Ik fantaseerde
dat ik Joods was, dan zal zo'n vraag aan mij niet nodig geweest
zijn. Dan zou ik er sowieso er geen voorstander van die gebeurtenis
zijn geweest. Ik krijg dan respect. In plaats medelijden te
krijgen met het lot van de Joden werd ik er een beetje jaloers
op. Natuurlijk laat ik die jaloezie niet blijken.
Wel
had ik medelijden met twee jongens die gepest werden, inclusief
door schoolmeester. Die schoolmeester vroeg naar een mening
in verband met de aanslagen in Oost-Duitsland op buitenlanders
toen we naar school tv weekjournaal keken. Een van die gepeste
jongens gaf het verkeerde antwoord en hij werd weg gestuurd.
Die jongen was een beetje een stumperig type die wel eens wat
racistische taal uitkraamde, en dat was dan natuurlijk niet
sportief. Toen die jongen in het bijzijn van dezelfde schoolmeester
door zeg maar twee jongens tegen de muur gedrukt, geschopt en
gelagen werd, riep hij die schoolmeester om hulp. Maar de schoolmeester
gaf hem te kennen dat hem dat niets kon schelen, zo van "Dat
heb je wel verdiend". Deze schoolmeester heeft me ook een
keer uitgelachen bij het selecteren op de gymles toen mijn naam
genoemd werd; omdat ik was niet zo goed in sport was.
Er
was toen ik een jaar of 11 was een documentaire over pesten
op school. Eerst in Duitsland waar Duitse kinderen buitenlandse
kinderen uitscholden -deed me totaal niks- en toen volgde een
ander filmpje van een groepje buitenlandse jongetjes die een
binnenlands jongetje peste. Toen kwam de schoolmeester en gaf
het binnenlandse jongetje een afbrander en hij moest op de gang
blijven staan. Ik barstte gelijk in huilen uit.
Als
b.v. een zwart jongetje gepest zou worden om zijn huidskleur
zou ik geen medelijden met hem krijgen omdat hij niet om zijn
gedrag gepest wordt. Hij krijgt dan groot gelijk als mensen
voor hem opkomen. Gaat het wel om gedrag, krijgt hij/zij vaak
te horen dat er zelf om gevraagd is. Voor mij waren Duitsers
(vrij onbewust) ook pispaal. Als men heel oprecht verontwaardiging
uitte over b.v. Hitler en het over 'moffen' had gruwde ik daar
van. Onuitstaanbaar vond ik het, vooral dat ik me dan moest
inhouden. Werd ik maar door een mof of neonazie afgeranseld
dan kon ik me tenminste nog in inleven en zou er ook echt bij
horen, klopjes op m'n schouder zou ik krijgen.
Als
iemand racistische taal uitslaat voelde dat als een bevrijding.
Toch sprak ik die persoon dan tegen omdat ik dan in mijn recht
sta. Ik voelde me dan heel nobel en ik wist dat ik dan met dat
verhaal mooi uit de boek zou komen. Ik ben verder geen racist
of anti-semiet (semieten zijn niet alleen Joden maar ook Arabieren)
omdat ik dat dom vind, even dom als iemand die een hekel aan
Duitsers heeft of b.v. Turken en Grieken die elkaar niet moeten
omdat ze Turken en Grieken zijn. Dat geldt ook voor twee volken
die elkaar (mogen), de zogeheten 'broeder volken'.
De
motivatie om in de geallieerden van WO2 te verdiepen en toe
te juichen is niet erg groot (Rusland wil er bij mij nog wel
in), sowieso frustreert mij de term 'bevrijding' omtrent de
WO2 omdat zo'n vraag
op school dan niet nodig is. De leerlingen werden zo'n beetje
voor bezetters aangezien, ik heb dan ook het gevoel dat die
bevrijding alleen maar voor de door de nazi's bestempelde üntermenschen
bedoeld is, -ik vind daarom ook dat men moet stoppen Nederlandse
scholieren onder het mom van waarschuwing als een soort aangeboren
onwetende fascistische klootzakken die maar een moeten nadenken
over hun potentiële misdaden naar concentratiekampen moet
sleuren zoals Westerbork of Auswitz (tenzij het jongeren zijn
met nazisympathiën) of men moet hun vieze gore klotesmoel
houden over de 'bevrijding', het zijn twee keuzes- daarom kan
ik absoluut niet tegen de term 'landverraad' als men het b.v.
heeft over de NSB. Hitler daar in tegen intereseerde mij wel.
Ik begon zelfs met hem te identificeren. Sympathie bleef gelukkig
uit. Stalin nam voor mij ook Hitlers rol in. Toen ik 14 was
ging ik me met het communisme bezig houden en ik fantaseerde
hoe het zou zijn wanneer Nederland communistisch was of hoe
het sowieso is om in een communistisch land te leven.
Ook
de mensen die onder het communisme leven worden vaak als slachtoffer
gezien. Dus kreeg ik dezelfde gevoelens met hen als met de Joden.
Misschien kom ik zelf uit een communistisch land. Maar nee,
dat is niet zo en dat begon me zelfs te frustreren. Op een gegeven
moment toen ik 16 was begon ik er zelfs in te geloven dat het
wél zo is. Ik was sowieso helemaal niet blij met de diagnose
'autisme' die ik kreeg dus zag ik dit probleem als een beterder
verklaring. Politiek slachtoffer zijn geeft me meer status gevoel
en met autisme kun je niemand de schuld geven. Enfin, in mij
zou een zendertje zitten van de KGB en ik was als embryo verwisseld
met het echte kind van mijn moeder. Mijn echte moeder zou kunstmatig
jong gehouden zijn. Dat was een meisje bij mij op school. Dat
was niet leuk voor haar.... Ik had er zo op gehoopt er een boek
over te schrijven wanneer dit verhaal bekend zou worden, camara
ploegen op mij af, documontaires met zo'n heerlijk tragisch
viooltje, nagespeelde films, en dan al die comentaren als "Hoe
heeft dit nou kunnen gebeuren!" Op een gegeven moment ging
ik zelfs naar het ziekenhuis voor een röntgenonderzoek
voor dat zendertje.
Ik
werd er wanhopig van dat dit verhaal almaar niet bekend werd,
laat staan erkend. Toen dacht ik, als in Rusland een revolutie
uit zal breken en weer het communistisch zal worden en met een
snelle blitzkrieg Nederland aan komt vallen (ik had de Bondfilm
Octopussy gezien) zullen ze dat aan mij bekennen. Op een keer
had mijn moeder verteld dat ze een helderziende had horen vertellen
dat wanneer Jeltsin dood gaat er een coup zal komen in Rusland.
Dus al mijn hoop was gevestigd op de dood van Jeltsin. Maar
ook dat duurde maar.
Het
frustreerde me verschrikkelijk dat ik niet erkend werd als slachtoffer
van het communisme. Daarom besloot ik op mijn 19de communist
te worden om het leed wat heerst onder het communisme te bagatelliseren
omdat ik ook geen erkenning te kreeg voor dat zendertje in mijn
rug die door het communistische regime ingepland zou zijn. Ik
niet, dus jullie ook niet! Ik had sowieso wel zin om nationaal-socialist
te worden vanwege die
lezing toen ik 11 jaar was. Zo van, ik laat me dat dreigende
lesje niet opleggen. Dus keer ik me tegen. Ik werd communist
als alternatief voor het nationaal-socialisme. In 2002 werd
ik abonnee van 'Het Manifest', een partijkrantje van de Nieuwe
Communistische Partij van Nederland (NCPN).
En met de verkiezingen van 2003 stemde ik op de NCPN. Ik heb
de partij ook een paar keer gefinancieerd en boeken bij ze besteld.
In 2006 kwam mijn site en toen heb ik mijn abonnement op Het
Manifest opgeheven en politiek houd me nu helemaal niet meer
bezig.
Mijn
hele theorie wat inhoudt dat er geen iets en geen niets is was
eigenlijk bedoeld als mijn testament, ik wou er namelijk een
einde aan maken -al sinds mijn 15de, en
ik maakte zelfs een houte kist luchtdicht om er in te liggen
met wierrookstokjes, maar zag daar van af wegens brandgevaar-
en hield me daarom bezig hoe het leven na de dood is. Ik begon
een land te verzinnen (Borussia) wat alleen in het leven na
de dood kan bestaan en decoreerde dat op mijn kommetjes. Mijn
hele idee van hoe het leven voor geboorte en na de dood uit
ziet breide steeds meer uit en er ontstond een hele structuur.
Ook maakte ik mijn eigen urn. Ik was zo gelukkig met mijn theorie
dat het zelfmoordplan stopte en ik ook ging stoppen met roken.
Eerst maakte ik er boekjes van en in 2006 is er deze site van
gekomen.
Mijn
standpunt
Die
man die die lezing heeft gegeven op school toen ik net 11 jaar
was had ik graag te grazen willen nemen. Mocht 'em iets
heel naars overkomen of overkomen zijn zoals een ongeluk of
kanker, ik zal het niet erg vinden. Maar ja, ik weet wel wie
de boosdoeners van WO2 zijn. Dat zijn Duitsland, Italië,
Frankrijk en Groot-Brittanië. Deze zijn samen akkoord gegaan
met het bezetten van Tsjechië in 1938
in München waarbij Tsjechoslowakije en de Sovjet-Unie
niet eens zijn uitgenodigd. Ze noemen dat "time fore peace"
ofwel appeasement, maar dat vind ik slap uitgedrukt, het is
samen met Duitsland een oorlog beginnen tegen het oosten. Zij
zijn de agressor en daar had ik dan als 11 jarig kind voor moeten
boeten. Churchil vond dat gebeuren in Münschen een grote
misstap. Daar had hij dus volkomen gelijk in, deze beschaafde
geniale gentelman. Maar hij zag Hilter dan als een bedreiging
voor het Britse imperium, neem ik aan. En een groot imperium
wou Hitler ook, met alle gevolgen van dien.
Die
rechtse ballen kunnen wel lekker vredesdemonstranten confronteren
met het feit dat ze in 40-45 passief geweest zouden zijn, maar
ja, zo kun je even goed in de context van 40-45 zeggen dat je
passief bent als je geen voorstander bent voor een invasie in
de VS. Ik ben er geen voorstander van, maar het zou wel logisch
zijn. De VS is wat Irak betreft ook agressor.
De
lezing van 1991 is maar een voorbeeld. Maar wel een druppel
die de emmer deed overlopen. Als kind werd je in Nederland om
de oren geslagen voor wie je respect moet hebben. 'Kinderen
voor Kinderen' alleen al, en dan die tekst "een kind is
hier zo blij". De armoede die de hoge heren veroorzaken
wordt afgeschoven op de lage heren. Bij de tweede keer dat ik
op school aan de Kinderpostzegel Actie moest doen weigerde ik.
En dan al die belerende antieracisme-campagnes. Al die dingen
werden constant gebruikt om je de mond maar te snoeren. De ellende
die de hoge heren veroorzaken worden gebruikt om de lage heren
te onderdrukken. Maar ik heb niet voor niets in 2002 op Pim
Fortuyn gestemd.
Je
hebt wat politiek betreft geen goed en kwaad, je hebt kwaad
en kwaad. De koude oorlog was in weze de zelfde oorlog als WO2.
Dat was ook al een conflict tussen het westen en de Sovjet-Unie.
Duitsland wou immers het communisme inclusief Rusland vernietigen
(en uiteindelijk wereldheerser worden en alle zogenaamde üntermenschen
uitroeien) en Stalin wreef in zijn handen toen Duitsland in
1940 in oorlog kwam met het westen. Daarom heeft hij ook een
niet- aanvals verdrag met Duitsland gesloten, ondertekend door
Molotof en Ribbentrop.
Aan
'goed' heb ik een hekel. En ach, of er nou kwaad is, we kunnen
toch niet zonder deze wereld. Ik erken geen naties. Een nationale
grens is onzichtbaar en verzonnen. Taiwan als natie bestaat
en bestaat tegelijkertijd niet en Europa kent een illegaal land,
namelijk Transnistrië. Een anarchie kent geen wetten, dus
ook geen wet die tegen wetten is. Ik ben een anarchist!
Mijn
geboden,
1.
Niet sentimenteel zijn.
2.
Geen gezag erkennen.
3.
Nergens een punt achter zetten. Voorbeeld: Niet uit gaan van
een gelijk of ongelijk. Geen conflicten met repressieve middelen
beslechten. Niemand heeft het laatste woord. Niet iets creeëren
en vinden dat het af is, dus er nooit tevreden mee zijn, en
zeker niet trots. Komt ook wel een beetje overeen met gebod
1 en een beetje 2.
4.
Geen ideaal hebben. Dus geen wensen hebben. Dat komt al aardig
overeen met gebod 1 en 3.
5.
Niet liegen. Dus niet dingen zeggen die u niet meent. Niet opportunistisch
zijn. En niet popie jopie doen.
6.
Geen taboe hebben, komt ook wel overeen met gebod 1 2 en 3.
7.
Niet sadomasochistisch zijn. Voorbeeld: niet uzelf pijn doen
voor de eer, uzelf oppoferen terwijl niemand er mee gebaat is.
Pas dan kunt u de ander respecteren als u zelf. Sadomasochisme
is tegelijkertijd ook masochisme tegenover anderen. Komt ook
wel overeen met gebod 1 2 en een beetje 6.
8.
Geen spijt hebben en u ook niet schamen. Komt al overeen met
gebod 7 en ook wel een beetje 1 3 en 5.
9.
Niet anderen op het geweten spelen. Dus geen schuldgevoel aanpraten.
Komt al overeen met gebod 1 3 en 7 en ook wel een heel klein
beetje 2.
10.
Niks beloven en nergens trouw aan zweren. Komt ook overeen met
gebod 1, 2, 3, 4, en beetje 7.
Tweeheid
Ik
verwerp alles wat met eenheid te maken heeft, zoals monotheïsme
en universalime. Ik geloof bij wijze van spreke in twee goden.
Eenheid is ongelijk en hiërarchisch, het is verticaal.
Verder vind ik eenheid onlogisch omdat alles uit tegenstellingen
bestaan, man vrouw , hoog laag, zwart wit, warm koud, hoog laag,
enz. Eenheid kan alleen maar uit een kant kiezen. Ook het begrip
'extreem' vind ik een eenheids uitgangspunt. 'Extreem' wordt
gezien als iets wat uit het midden zit, en juist dat midden
staat me tegen. Want dat midden kan ook wel erg dominant en
auteritair zijn. Midden is eenheid, je hoeft alleen al naar
de 'drie eenheid' te kijken, en er is er maar een die
in het midden kan staan.
Het
liefst heb ik in Nederland twee overheden die elkaar niet erkennen,
dan erken ik ze allebij niet. Op welke overheid je ook scheld,
je krijgt altijd van een van de twee gelijk. Ik vind ook dat
de wereld ook altijd gespleten moet blijven uit twee kampen.
Daarom heb ik niks met vredestichters, maar ok niet met havikken.
Ze hebben allebij een doel: eenheid. Vredestichters zijn vaak
voor samenwerken, en havikken willen vaak hun universele gelijk
opleggen. Daarom vind ik dat landen als Rusland en China altijd
tegenstanders moeten blijven van het westen en andersom. Het
is gewoon mooi dat er ergens een plek is waar de gevestigde
orde ophoudt.
