Dutch Democratic Republic

Kails naussen gnigethe!, hallo mijn vriend, heet het in het oud ofwel Baltisch Pruisisch,

Ik ben Tobias Tebbe, ik ben tegen racisme en antisemitisme, tegen seks met kinderen, tegen oude vrouwtjes knevelen beroven en verkrachten, tegen mensen die het leuk vinden om invaliden van hun scootmobiel te schoppen en er vervolgens er mee vandoor gaan, tegen dierenmishandeling, tegen lafhartigheid en bovenal tegen onrecht. Dat zijn dingen waar ik absoluut niet tegen kan, en dat meen ik echt!

Voor iedereen is het een raadsel over hoe het heelal is ontstaan en wat er na de dood is. Zo heb ik een theorie bedacht; er is geen iets, maar er is ook geen niets. U heeft de film 'The Matrix' misschien wel eens gezien. De wereld is daar niet echt maar virtueel. Maar is er wel een echte wereld? Of bent u in weze al dood? Of er is helemaal geen dood maar ook geen leven? In feite leeft u al in een hiernamaals. Deze theorie houdt een soort solipsisme in. Hoewel deze term in letterlijke zin niet mijn uitgangspunt is. 'Solo' staat voor 'alleen', wat inhoudt dat de waarnemer (u zelf) de enige persoon is en dat de anderen alleen maar in uw geest bestaan.

In het volgende hiernamaals zal Nederland binnengevallen worden door het Warschaupact. Wat zal leiden tot een grote overstroming waardoor een groot deel van de Nederlandse bevolking geëvacueerd zal worden naar het gebied Kaliningrad.

Zo heb ik een geschiedenis geschetst of beter gezegd tijdslijn die de geschiedenis ruimer omvat dan wat er in de gewone geschiedenisboeken staan.

Voorgeschiedenis

Toen ik net 11 jaar was werd herdacht dat het 51 jaar geleden is dat de WO2 uitbrak. Ik kreeg toen op school met de klas een lezing van een oude man. Hij vertelde dat toen de Duitsers binnen kwamen hij met de stoet nieuwsgierigen voorop liep om naar de Duitse troepen te kijken. Toen begon hij over Joodse gevangenen die van de Duitsers een trap moesten bouwen om ze er uiteindelijk van af te duwen (Mauthausen). "Joodse vrouwen en kinderen" Zei hij met een opgetogen stem. Daarna vroeg hij heel beklemtoond" wie vindt dat nou goed?" Alle kinderen werden een voor een naar hun mening gevraagd. De tweede vraag was "zijn er ook Duitse kinderen in de klas?" Toen vertelde hij dat hij na de oorlog naar een Caribisch eiland was geëmigreerd.

Ik moest me enigzins forceren om me in zijn verhaal in te leven omdat ik mijn eigen leven toch al moeilijk genoeg vond. Ik fantaseerde dat ik Joods was, dan zal zo'n vraag aan mij niet nodig geweest zijn. Dan zou ik er sowieso er geen voorstander van die gebeurtenis zijn geweest. Ik krijg dan respect. In plaats medelijden te krijgen met het lot van de Joden werd ik er een beetje jaloers op. Natuurlijk laat ik die jaloezie niet blijken.

Wel had ik medelijden met twee jongens die gepest werden, inclusief door schoolmeester. Die schoolmeester vroeg naar een mening in verband met de aanslagen in Oost-Duitsland op buitenlanders toen we naar school tv weekjournaal keken. Een van die gepeste jongens gaf het verkeerde antwoord en hij werd weg gestuurd. Die jongen was een beetje een stumperig type die wel eens wat racistische taal uitkraamde, en dat was dan natuurlijk niet sportief. Toen die jongen in het bijzijn van dezelfde schoolmeester door zeg maar twee jongens tegen de muur gedrukt, geschopt en gelagen werd, riep hij die schoolmeester om hulp. Maar de schoolmeester gaf hem te kennen dat hem dat niets kon schelen, zo van "Dat heb je wel verdiend". Deze schoolmeester heeft me ook een keer uitgelachen bij het selecteren op de gymles toen mijn naam genoemd werd; omdat ik was niet zo goed in sport was.

Er was toen ik een jaar of 11 was een documentaire over pesten op school. Eerst in Duitsland waar Duitse kinderen buitenlandse kinderen uitscholden -deed me totaal niks- en toen volgde een ander filmpje van een groepje buitenlandse jongetjes die een binnenlands jongetje peste. Toen kwam de schoolmeester en gaf het binnenlandse jongetje een afbrander en hij moest op de gang blijven staan. Ik barstte gelijk in huilen uit.

Als b.v. een zwart jongetje gepest zou worden om zijn huidskleur zou ik geen medelijden met hem krijgen omdat hij niet om zijn gedrag gepest wordt. Hij krijgt dan groot gelijk als mensen voor hem opkomen. Gaat het wel om gedrag, krijgt hij/zij vaak te horen dat er zelf om gevraagd is. Voor mij waren Duitsers (vrij onbewust) ook pispaal. Als men heel oprecht verontwaardiging uitte over b.v. Hitler en het over 'moffen' had gruwde ik daar van. Onuitstaanbaar vond ik het, vooral dat ik me dan moest inhouden. Werd ik maar door een mof of neonazie afgeranseld dan kon ik me tenminste nog in inleven en zou er ook echt bij horen, klopjes op m'n schouder zou ik krijgen.

Als iemand racistische taal uitslaat voelde dat als een bevrijding. Toch sprak ik die persoon dan tegen omdat ik dan in mijn recht sta. Ik voelde me dan heel nobel en ik wist dat ik dan met dat verhaal mooi uit de boek zou komen. Ik ben verder geen racist of anti-semiet (semieten zijn niet alleen Joden maar ook Arabieren) omdat ik dat dom vind, even dom als iemand die een hekel aan Duitsers heeft of b.v. Turken en Grieken die elkaar niet moeten omdat ze Turken en Grieken zijn. Dat geldt ook voor twee volken die elkaar (mogen), de zogeheten 'broeder volken'.

De motivatie om in de geallieerden van WO2 te verdiepen en toe te juichen is niet erg groot (Rusland wil er bij mij nog wel in), sowieso frustreert mij de term 'bevrijding' omtrent de WO2 omdat zo'n vraag op school dan niet nodig is. De leerlingen werden zo'n beetje voor bezetters aangezien, ik heb dan ook het gevoel dat die bevrijding alleen maar voor de door de nazi's bestempelde üntermenschen bedoeld is, -ik vind daarom ook dat men moet stoppen Nederlandse scholieren onder het mom van waarschuwing als een soort aangeboren onwetende fascistische klootzakken die maar een moeten nadenken over hun potentiële misdaden naar concentratiekampen moet sleuren zoals Westerbork of Auswitz (tenzij het jongeren zijn met nazisympathiën) of men moet hun vieze gore klotesmoel houden over de 'bevrijding', het zijn twee keuzes- daarom kan ik absoluut niet tegen de term 'landverraad' als men het b.v. heeft over de NSB. Hitler daar in tegen intereseerde mij wel. Ik begon zelfs met hem te identificeren. Sympathie bleef gelukkig uit. Stalin nam voor mij ook Hitlers rol in. Toen ik 14 was ging ik me met het communisme bezig houden en ik fantaseerde hoe het zou zijn wanneer Nederland communistisch was of hoe het sowieso is om in een communistisch land te leven.

Ook de mensen die onder het communisme leven worden vaak als slachtoffer gezien. Dus kreeg ik dezelfde gevoelens met hen als met de Joden. Misschien kom ik zelf uit een communistisch land. Maar nee, dat is niet zo en dat begon me zelfs te frustreren. Op een gegeven moment toen ik 16 was begon ik er zelfs in te geloven dat het wél zo is. Ik was sowieso helemaal niet blij met de diagnose 'autisme' die ik kreeg dus zag ik dit probleem als een beterder verklaring. Politiek slachtoffer zijn geeft me meer status gevoel en met autisme kun je niemand de schuld geven. Enfin, in mij zou een zendertje zitten van de KGB en ik was als embryo verwisseld met het echte kind van mijn moeder. Mijn echte moeder zou kunstmatig jong gehouden zijn. Dat was een meisje bij mij op school. Dat was niet leuk voor haar.... Ik had er zo op gehoopt er een boek over te schrijven wanneer dit verhaal bekend zou worden, camara ploegen op mij af, documontaires met zo'n heerlijk tragisch viooltje, nagespeelde films, en dan al die comentaren als "Hoe heeft dit nou kunnen gebeuren!" Op een gegeven moment ging ik zelfs naar het ziekenhuis voor een röntgenonderzoek voor dat zendertje.

Ik werd er wanhopig van dat dit verhaal almaar niet bekend werd, laat staan erkend. Toen dacht ik, als in Rusland een revolutie uit zal breken en weer het communistisch zal worden en met een snelle blitzkrieg Nederland aan komt vallen (ik had de Bondfilm Octopussy gezien) zullen ze dat aan mij bekennen. Op een keer had mijn moeder verteld dat ze een helderziende had horen vertellen dat wanneer Jeltsin dood gaat er een coup zal komen in Rusland. Dus al mijn hoop was gevestigd op de dood van Jeltsin. Maar ook dat duurde maar.

Het frustreerde me verschrikkelijk dat ik niet erkend werd als slachtoffer van het communisme. Daarom besloot ik op mijn 19de communist te worden om het leed wat heerst onder het communisme te bagatelliseren omdat ik ook geen erkenning te kreeg voor dat zendertje in mijn rug die door het communistische regime ingepland zou zijn. Ik niet, dus jullie ook niet! Ik had sowieso wel zin om nationaal-socialist te worden vanwege die lezing toen ik 11 jaar was. Zo van, ik laat me dat dreigende lesje niet opleggen. Dus keer ik me tegen. Ik werd communist als alternatief voor het nationaal-socialisme. In 2002 werd ik abonnee van 'Het Manifest', een partijkrantje van de Nieuwe Communistische Partij van Nederland (NCPN). En met de verkiezingen van 2003 stemde ik op de NCPN. Ik heb de partij ook een paar keer gefinancieerd en boeken bij ze besteld. In 2006 kwam mijn site en toen heb ik mijn abonnement op Het Manifest opgeheven en politiek houd me nu helemaal niet meer bezig.

Mijn hele theorie wat inhoudt dat er geen iets en geen niets is was eigenlijk bedoeld als mijn testament, ik wou er namelijk een einde aan maken -al sinds mijn 15de, en ik maakte zelfs een houte kist luchtdicht om er in te liggen met wierrookstokjes, maar zag daar van af wegens brandgevaar- en hield me daarom bezig hoe het leven na de dood is. Ik begon een land te verzinnen (Borussia) wat alleen in het leven na de dood kan bestaan en decoreerde dat op mijn kommetjes. Mijn hele idee van hoe het leven voor geboorte en na de dood uit ziet breide steeds meer uit en er ontstond een hele structuur. Ook maakte ik mijn eigen urn. Ik was zo gelukkig met mijn theorie dat het zelfmoordplan stopte en ik ook ging stoppen met roken. Eerst maakte ik er boekjes van en in 2006 is er deze site van gekomen.

Mijn standpunt

Die man die die lezing heeft gegeven op school toen ik net 11 jaar was had ik graag te grazen willen nemen. Mocht 'em iets heel naars overkomen of overkomen zijn zoals een ongeluk of kanker, ik zal het niet erg vinden. Maar ja, ik weet wel wie de boosdoeners van WO2 zijn. Dat zijn Duitsland, Italië, Frankrijk en Groot-Brittanië. Deze zijn samen akkoord gegaan met het bezetten van Tsjechië in 1938 in München waarbij Tsjechoslowakije en de Sovjet-Unie niet eens zijn uitgenodigd. Ze noemen dat "time fore peace" ofwel appeasement, maar dat vind ik slap uitgedrukt, het is samen met Duitsland een oorlog beginnen tegen het oosten. Zij zijn de agressor en daar had ik dan als 11 jarig kind voor moeten boeten. Churchil vond dat gebeuren in Münschen een grote misstap. Daar had hij dus volkomen gelijk in, deze beschaafde geniale gentelman. Maar hij zag Hilter dan als een bedreiging voor het Britse imperium, neem ik aan. En een groot imperium wou Hitler ook, met alle gevolgen van dien.

Die rechtse ballen kunnen wel lekker vredesdemonstranten confronteren met het feit dat ze in 40-45 passief geweest zouden zijn, maar ja, zo kun je even goed in de context van 40-45 zeggen dat je passief bent als je geen voorstander bent voor een invasie in de VS. Ik ben er geen voorstander van, maar het zou wel logisch zijn. De VS is wat Irak betreft ook agressor.

De lezing van 1991 is maar een voorbeeld. Maar wel een druppel die de emmer deed overlopen. Als kind werd je in Nederland om de oren geslagen voor wie je respect moet hebben. 'Kinderen voor Kinderen' alleen al, en dan die tekst "een kind is hier zo blij". De armoede die de hoge heren veroorzaken wordt afgeschoven op de lage heren. Bij de tweede keer dat ik op school aan de Kinderpostzegel Actie moest doen weigerde ik. En dan al die belerende antieracisme-campagnes. Al die dingen werden constant gebruikt om je de mond maar te snoeren. De ellende die de hoge heren veroorzaken worden gebruikt om de lage heren te onderdrukken. Maar ik heb niet voor niets in 2002 op Pim Fortuyn gestemd.

Je hebt wat politiek betreft geen goed en kwaad, je hebt kwaad en kwaad. De koude oorlog was in weze de zelfde oorlog als WO2. Dat was ook al een conflict tussen het westen en de Sovjet-Unie. Duitsland wou immers het communisme inclusief Rusland vernietigen (en uiteindelijk wereldheerser worden en alle zogenaamde üntermenschen uitroeien) en Stalin wreef in zijn handen toen Duitsland in 1940 in oorlog kwam met het westen. Daarom heeft hij ook een niet- aanvals verdrag met Duitsland gesloten, ondertekend door Molotof en Ribbentrop.

Aan 'goed' heb ik een hekel. En ach, of er nou kwaad is, we kunnen toch niet zonder deze wereld. Ik erken geen naties. Een nationale grens is onzichtbaar en verzonnen. Taiwan als natie bestaat en bestaat tegelijkertijd niet en Europa kent een illegaal land, namelijk Transnistrië. Een anarchie kent geen wetten, dus ook geen wet die tegen wetten is. Ik ben een anarchist!

Mijn geboden,

1. Niet sentimenteel zijn.

2. Geen gezag erkennen.

3. Nergens een punt achter zetten. Voorbeeld: Niet uit gaan van een gelijk of ongelijk. Geen conflicten met repressieve middelen beslechten. Niemand heeft het laatste woord. Niet iets creeëren en vinden dat het af is, dus er nooit tevreden mee zijn, en zeker niet trots. Komt ook wel een beetje overeen met gebod 1 en een beetje 2.

4. Geen ideaal hebben. Dus geen wensen hebben. Dat komt al aardig overeen met gebod 1 en 3.

5. Niet liegen. Dus niet dingen zeggen die u niet meent. Niet opportunistisch zijn. En niet popie jopie doen.

6. Geen taboe hebben, komt ook wel overeen met gebod 1 2 en 3.

7. Niet sadomasochistisch zijn. Voorbeeld: niet uzelf pijn doen voor de eer, uzelf oppoferen terwijl niemand er mee gebaat is. Pas dan kunt u de ander respecteren als u zelf. Sadomasochisme is tegelijkertijd ook masochisme tegenover anderen. Komt ook wel overeen met gebod 1 2 en een beetje 6.

8. Geen spijt hebben en u ook niet schamen. Komt al overeen met gebod 7 en ook wel een beetje 1 3 en 5.

9. Niet anderen op het geweten spelen. Dus geen schuldgevoel aanpraten. Komt al overeen met gebod 1 3 en 7 en ook wel een heel klein beetje 2.

10. Niks beloven en nergens trouw aan zweren. Komt ook overeen met gebod 1, 2, 3, 4, en beetje 7.

Tweeheid

Ik verwerp alles wat met eenheid te maken heeft, zoals monotheïsme en universalime. Ik geloof bij wijze van spreke in twee goden. Eenheid is ongelijk en hiërarchisch, het is verticaal. Verder vind ik eenheid onlogisch omdat alles uit tegenstellingen bestaan, man vrouw , hoog laag, zwart wit, warm koud, hoog laag, enz. Eenheid kan alleen maar uit een kant kiezen. Ook het begrip 'extreem' vind ik een eenheids uitgangspunt. 'Extreem' wordt gezien als iets wat uit het midden zit, en juist dat midden staat me tegen. Want dat midden kan ook wel erg dominant en auteritair zijn. Midden is eenheid, je hoeft alleen al naar de 'drie eenheid' te kijken, en er is er maar een die in het midden kan staan.

Het liefst heb ik in Nederland twee overheden die elkaar niet erkennen, dan erken ik ze allebij niet. Op welke overheid je ook scheld, je krijgt altijd van een van de twee gelijk. Ik vind ook dat de wereld ook altijd gespleten moet blijven uit twee kampen. Daarom heb ik niks met vredestichters, maar ok niet met havikken. Ze hebben allebij een doel: eenheid. Vredestichters zijn vaak voor samenwerken, en havikken willen vaak hun universele gelijk opleggen. Daarom vind ik dat landen als Rusland en China altijd tegenstanders moeten blijven van het westen en andersom. Het is gewoon mooi dat er ergens een plek is waar de gevestigde orde ophoudt.